Czy moja masa ciała jest prawidłowa? Dlaczego nie warto kierować się tylko wskaźnikiem BMI?



Wskaźnik BMI (body mass index) jest najprostszym i najszybszym sposobem na samodzielne sprawdzenie czy nasza masa ciała jest prawidłowa. I to jest chyba jego największa zaleta.


BMI oblicza się ze wzoru:

BMI = masa ciała (kg) ➗ wzrost (m)²


Otrzymany wynik analizuje się na podstawie 4 głównych przedziałów:

· <18,5 - niedowaga

· 18,5 – 24,9 – waga prawidłowa

· 25 – 29,9 – nadwaga

· > 30 – otyłość


Dlaczego więc nie warto się tylko nim sugerować?


Wskaźnik BMI jest niestety niedoskonały, ponieważ nie podlega modyfikacji ze względu np. na płeć, wiek i budowę ciała. Masa ciała człowieka nie tylko zależy tylko od zawartości tkanki tłuszczowej, ale również od ilości tkanki mięśniowej czy gęstości mineralnej kości. Dlatego kulturyści mogą mieć BMI wskazujące na otyłość, posiadając jednocześnie bardzo mało tkanki tłuszczowej, za to u wysokich, szczupłych lekkoatletów wartość BMI wskazuje na niedowagę. Osoby, które przechodzą na zdrową dietę, a przy tym więcej ćwiczą mogą zaobserwować, że ich masa ciała nie zmienia się, a czasem nawet wzrasta. Dopiero badanie składu ciała pokazuje, że zmniejszyła się zawartość tkanki tłuszczowej, a wzrosła zawartość mięśni.


Obliczanie BMI powinno się stosować z dużą ostrożnością zwłaszcza u osób starszych czy osób o atletycznej budowie ciała (z dużą ilością tkanki mięśniowej). Nie oblicza się także BMI u kobiet w ciąży. Natomiast u dzieci i młodzieży stosuje się specjalne skale tzw. siatki centylowe, umożliwiające odniesienie masy ciała dziecka oraz jego wzrostu na tle rówieśników tej samej płci, co jest dokładniejsze i bardziej miarodajne.


Czyli co lepiej stosować ?


Często do określenia ryzyka rozwoju chorób związanych z nadmierną masą ciała stosuje się wynik pomiaru obwodu talii lub talii i bioder (wraz z obliczeniem wskaźnika WHR = obwód talii (cm)/ obwód bioder (cm) ). Udowodniono, że największe znaczenie zdrowotne na tkanka tłuszczowa gromadząca się na brzuchu oraz wokół narządów jamy brzusznej (trzewna tkanka tłuszcza). O otyłości brzusznej mówimy, gdy obwód talii u kobiet przekracza 80 cm, a u mężczyzn 94 cm (dla Europejczyków). Wskaźnik WHR wyższy niż 0,85 u kobiet i 0,90 u mężczyzn również sugeruje otyłość brzuszną.


Jednakże istnieją na rynku analizatory składu masy ciała, które za pomocą analizy impedancji bioelektrycznej (BIA) określają:

· masę mięśni szkieletowych,

· masę tkanki tłuszczowej,

· całkowita zawartość wody w organi

zmie,

· beztłuszczową masę ciała (FFM),

· procentowa zawartość tkanki tłuszczowej,

· wskaźnik talia-biodra (WHR),

· segmentalną analizę tkanki tłuszczowej i beztłuszczowej (prawego i lewego ramienia, prawej i lewej nogi, tułowia).


Metoda BIA opiera się na różnicy w przewodzeniu prądu elektrycznego w kompartmencie wodnym i tłuszczowym. Jest to metoda nieinwazyjna, bezpieczna, szybka, nie wymaga dużych zdolności operatora i aktywnego udziału pacjenta.


Metoda ta wykonywana przy zachowaniu odpowiednich zasad przeprowadzenia badania stanowi wiarygodny, bezpieczny i skuteczny sposób analizy wielu parametrów. Jedynymi przeciwskazaniami wykonania takiego badania są: ciąża, rozrusznik serca, urządzenie elektryczne w jamie brzusznej typu „ability”, metalowe części ciała oraz padaczka.



Zapraszam do kontaktu osoby chętne do przeprowadzenia analizy składu swojego ciała 😊



Źródła:

http://www.rcz-zbaszyn.pl/backend/photos/userfiles/wykorzystanie_aib.pdf

https://journals.viamedica.pl/eoizpm/article/viewFile/26051/20861

Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2020 by Anna Sołyga

  • Biały Facebook Ikona
  • Biały Instagram Ikona